Gisteren bezocht ik met mijn vrouw Domein de Kluizen in Herdersem tijdens de dag van de ambachten. Een jaar geleden kreeg ik reeds de gelegenheid om deze wijnen uit de streek te proeven. Maar ik werd er niet warm van, in tegendeel ik kreeg het er erg koud van. Zonder verder hierop in detail te gaan, dacht ik om nog eens een kans te geven aan dit domein.
Bij aankomst trof ik Herman Troch, de wijnmaker en eigenaar in een kleine ruimte/stal. Hij gaf er vol enthousiasme uitleg over het maken van wijnen. Wat me opviel was het laks omgaan met kwalitatief materiaal. Het druktoestel, waarmee de druiven worden geperst stond buiten te roesten, tussen het gras die er rond aan het groeien was. Ik luisterde even naar de uitleg van de wijnmaker, helaas werd er te veel uitleg gegeven hoe wijnen in het algemeen worden gemaakt. Voor mensen die er niets van wisten moest het ongeloofelijk interessant zijn, maar ik wou meer de visie van de wijnmaker kennen, waarom net deze druivensoorten, of waarom deze specifieke vinificatie.
Tijdens het bezoek zag ik ook dat er bepaalde wijnen werden gestockeerd in plastieken reservoirs. Dit schok me toch even, plastiek geeft namelijk smaak af, een smaak die ik precies deels kon terugvinden in de wijnen. Het meest frequent is inox, rvs, eik of cement(beton),... maar plastiek... ai
Na een korte uitleg vond ik de moed om de wijnen van deze zeer enthousiaste wijnmaker te proeven. Ik begon met de rode Dornfelder en Zweigelt. Twee druivensoorten die me bekend zijn. Zweigelt vindt men het vaakst in Oostenrijk en Dornfelder meer in Duitsland. Het zijn alle twee toch zeer fruitige druivensoorten.
De neus was voor mij iets te fruitig, de smaak had voor mij iets te veel terroirsmaak. Ik miste de rondeur, de complexiteit van aroma's. De zuren waren daarentegen iets te overheersend. Ik heb geprobeerd iets positiefs er in te zoeken maar het lukte me niet.
Tweede wijn was een appelliquertje. In Duitsland heb ik van dit praaltje al meermaals kunnen genieten, maar hier had ik een overdreven synthetische smaak. Een overheersing van plastiek en rubber in de mond, niet aangenaam dus.
Hop naar de witte wijnen.
Als eerste was de kerner. Ik heb een kerner in mijn assortiment en vind deze aromatische druif enorm smakelijk, men kan er weinig slecht mee doen. Hier zijn we dan, eindelijk, een positieve opmerking. De neus, was zoals ik had verwacht typisch kerner (kruising tussen witte riesling en Trollinger) tijdens de degustatie vertelde een mevrouw achter de toog dat het een kruising tussen Riesling en Muller Thurgau was...(het zal misschien door de drukte zijn). De vreugde duurde echter niet lang, ook hier in de mond was de wijn te gemakkelijk, te dun, weinig complexiteit en maar een matige afdronk.
Als tweede witte probeerde ik de cuvée (Sieger, Schonburger en Reichenstein) hier ook was er een klein foutje want de dame melde me dat er scheurebe in was... enfin... idem als bij zijn voorgaande. Geweldige neus, zoals een witte wijn moet zijn. Maar weer in de mond kreeg ik het gevoel van "wat is dat weer..."
Derde witte wijn was Cuvée Juglans. Verkozen door een grote jury van wijnhandelaars en sommeliers tot beste witte wijn van België. Ik geef toe ik was onder de indruk van deze titel, ook heb ik het even opgezocht en het klopt dus. Ik heb toch al een paar Belgische wijnen gedronken en ook veel keer aangenaam verrast geweest. Hetzelfde gebeurde bij deze wijn, enkel en alleen niet in de positieve zin. Een over geoxcideerde neus, ok ik heb het geprobeerd te klasseren onder hoge "mineraliteit". In de mond had ik meer het gevoel van rotte eieren dan wijn te drinken. Misschien slechte fles?
Om af te sluiten probeerde ik de schuimwijn van het huis die daarentegen wel redelijk gemaakt was. Mooie parelvorming, evenwichtige mineralen in de neus. In de mond de typische smaak van het huis die naar bovenkomt, maar met veel meer evenwicht en balans tussen de aroma's.
Het is niet van mijn gewoontes om een wijn volledig van de kaart te vegen. Er zat iets in die wijn, een bepaald potentieel, maar voor mij kwam dit niet tot zijn recht. Ik zou er nooit een fles van kunnen drinken. Misschien omdat ik de wijnen niet begrijp, ik hoop het. Ik vond het zo jammer dat de wijnmaker die goede kennis van zaken had en zo overtuigd is van zijn product mij niet kon overtuigen met zijn wijnen. Uit alle eerlijkheid zal ik deze post naar de wijnmaker opsturen en hoop dat ik een discussie met hem kan aangaan om deze wijnen beter te begrijpen. Alvast mijn excuses aan Herman Troch voor deze toch heel negatieve post van me.
